A A

Blog 50+

Jannie; Durf te leven

Op mijn kalender staat voor vandaag de volgende tekst;

Wie wil, zoekt mogelijkheden. Wie niet wil, zoekt excuses.

Wij zijn grotendeels allemaal een product van onze opvoeding. Daar kan je je gelukkig bij voelen, best wel tevreden of helemaal niet gelukkig. Zelf ontdekte ik in de loop der jaren dat ik mij er helemaal niet goed bij voelde. Mijn omgeving, vol oordelen, vooroordelen over mij en mijn leven. En ik maar pleasen.

Heel lang heb ik mezelf wijs gemaakt dat het nu eenmaal zo was en ik daar niets aan kon doen. Ik werd een zuur, onzeker, negatief persoon. Gaf ook steeds anderen de schuld van alles. Ik vergat in mijn  somberheid dat alleen ik de situatie kon veranderen. Toch duurde het even voordat ik hulp durfde te zoeken. Dat was de ommekeer in mijn denken en doen.

Het ging niet vanzelf. Mijn geluk hierin was dat ik bij een heel geduldige psycholoog terecht kwam. Want, ik weet niet hoe het bij jullie is, er is mij altijd duidelijk gemaakt de vuile was niet buiten te hangen. Maar ik was inmiddels al 54 jaar en mocht toch zelf beslissen???? Bovendien zei mijn psycholoog dat het geen vuile was betrof, maar mijn ervaringen, belevingen.

Om kort te gaan, het was een lange weg. Sinds twee jaar voel ik mij helemaal mezelf. Ik merk ook dat ik milder ben naar anderen. Velen in mijn omgeving snappen het niet en ik ben hierdoor ook contacten verloren. Toen ik vanmorgen deze tekst las dacht ik, wat als ik niet gewild had. Of misschien is gedurfd een beter woord.

Ik ben nu blij met mezelf. De wijste les die ik hieruit getrokken heb, is niet alles moet maar alles mag. En ik realiseer mij heel goed dat mijn kinderen ook een product van mijn opvoeding zijn, maar wat ik zeker probeer is ze in hun waarde te laten en hun keuzes te respecteren. Wat misschien wel het belangrijkst is…….. praat met elkaar.

Liefs en een goed weekend

Jannie

 


Terug naar blog Reageren